Wzorzec FCI nr 61

---

BERNARDYN
ST. BERNHARDSHUND, BERNAHARDINER

KRAJ POCHODZENIA: Szwajcaria.

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 24.03.1993.

PRZEZNACZENIE: Pies towarzyszący, stróżujący i gospodarski.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne.
Sekcja 2.2 Molosy, typ górski.
Nie podlegają próbom pracy.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY: W XI wieku na przełęczy św. Bernarda na wysokości 2469 m. n . p. m. mnisi założyli schronisko dla wędrowców i pielgrzymów. Dla ochrony i obrony trzymano tam od połowy XVII wieku duże psy górskie. Istnienie tych psów można udokumentować od roku 1695 na podstawie rycin, a od 1707 wzmianki o nich można znaleźć w dokumentach schroniska. Psy używane były jako psy towarzyszące, a szczególnie jako psy ratownicze, odnajdujące wędrowców zagubionych w śniegu i mgle. Kroniki publikowane w wielu językach, które wspominały o licznych przypadkach ludzkich istnień wyrwanych białej śmierci dzięki tym psom oraz ustne relacje żołnierzy, którzy w 1800 r. przeszli przez przełęcz razem z Napoleonem, rozsławiły w całej XIX wiecznej Europie bernardyna zwanego wówczas „Barrym”. Ów legendarny Barry stał się prototypem psa ratownika. Bezpośrednimi przodkami psów św. Bernarda były duże psy gospodarskie występujące w tej okolicy, z których w niewielu pokoleniach, po ustaleniu idealnego typu, wyhodowano psy obecnej rasy. Henryk Schumacher von Holligen z Berna w roku 1867 jako pierwszy zaczął sporządzać świadectwa pochodzenia dla swoich psów. W lutym 1884 otwarto „Szwajcarskie Księgi Rodowodowe” (SHSB); pierwszym zarejestrowanym w nich psem był bernardyn Leon, a następnych 28 zarejestrowanych psów to też bernardyny. 15 marca 1884 roku powstał w Bazylei „Szwajcarski Klub Bernardyna”. Z okazji Międzynarodowego Kongresu Kynologów 2 czerwca 1887 roku bernardyn został zatwierdzony oficjalnie jako szwajcarska rasa psów i wzorzec rasy uznano za wiążący. Od tego czasu bernardyn uchodzi za szwajcarskiego psa narodowego.

WYGLĄD OGÓLNY: Istnieją dwie odmiany bernardyna:
• odmiana krótkowłosa (twardowłosa) i
• odmiana długowłosa.
Obie odmiany są psami potężnej budowy, harmonijnie zbudowanymi o silnym
prostym i muskularnym tułowiu, potężnej głowie i inteligentnym wyrazie
twarzy.

USPOSOBIENIE I CHARAKTER: Przyjacielski, temperament spokojny do żywego, czujny.

WAŻNE PROPORCJE: Idealna proporcja wysokości w kłębie do długości tułowia (mierzona od rękojeści mostka do guza siedzeniowego) jest jak 5: 6. Idealny stosunek wysokości w kłębie do głębokości klatki piersiowej obrazuje następujący szkic.

GŁOWA: Mocna i imponująca.

CZASZKA: Mocna, szeroka, oglądana z profilu i z przodu lekko wysklepiona; przechodzi łagodnym łukiem w silnie rozwinięte policzki i stromo opada w kierunku kufy. Guz potyliczny miernie zaznaczony; łuki nadoczne silnie rozwinięte. Bruzda czołowa zaczynająca się u nasady kufy, przebiega środkiem przez część mózgowiową głowy i zaciera się stopniowo u nasady potylicy. Skóra na czole tworzy nad oczyma fałdy schodzące się ku bruździe czołowej. W podnieceniu są one bardziej zaznaczone. Przy natężonej uwadze nasada ucha tworzy z częścią mózgowiową głowy linię prostą.
Stop: Wyraźnie zaznaczony.
Kufa: Krótka, równomiernie szeroka; grzbiet nosa prosty, z lekką bruzdą. Długość kufy mniejsza niż jej głębokość (mierzona u nasady).
Nos: Szeroki i graniasty; nozdrza rozwarte; trufla nosa czarna.
Fafle: Krawędź fafli czarna. Fafle górne silnie rozwinięte i zwisające, tworzą w kierunku nozdrzy szeroki łuk. Kąt wargowy widoczny.
Zgryz: Mocny, regularny, kompletny zgryz nożycowy lub cęgowy. Dopuszczalny odwrócony zgryz nożycowy. Brak P1 (pierwszego zęba przedtrzonowego) tolerowany.
Oczy: Średniej wielkości, ciemnobrązowe do orzechowych, osadzone niezbyt głęboko, o przyjaznym wyrazie, o możliwie przylegających powiekach, krawędź powiek całkowicie pigmentowana. Preferowane powieki przylegające, dopuszczalna mała fałdka na górnej powiece i lekko opadająca dolna z widoczną trzecią powieką.
Uszy: Średniej wielkości, wysoko i szeroko osadzone. Małżowina silnie rozwinięta. Płat ucha delikatny, o trójkątnym kształcie z zaokrąglonym końcem; tylna krawędź lekko odstająca, przednia przylega do policzków.

SZYJA: Mocna, łałok i fałdy na szyi umiarkowanie rozwinięte.

TUŁÓW
Ogólne wrażenie imponujące i harmonijne.
Górna linia: Kłąb dobrze zaznaczony; grzbiet od kłębu do lędźwi prosty, zad łagodnie opadając przechodzi płynnie do nasady ogona.
Grzbiet: Szeroki, silny mocny.
Klatka piersiowa: Klatka piersiowa średnio głęboka o dobrze wysklepionych żebrach, nie powinna sięgać poniżej łokci.
Brzuch i linia dolna: Brzuch lekko podciągnięty ku tyłowi.

OGON: Nasada szeroka i mocna. Ogon długi i ciężki, ostatni krąg powinien sięgać przynajmniej do stawu skokowego; w pozycji spoczynkowej opadający prosto lub w jednej trzeciej lekko zakręcony do góry, w stanie podniecenia ogonnoszony wyżej.

KOŃCZYNY

KOŃCZYNY PRZEDNIE:
Ustawione raczej szeroko, oglądane z przodu proste i równoległe.
Łopatki: Ustawione ukośnie, muskularne i dobrze przylegające.
Ramiona: Tej samej co łopatka długości lub niewiele krótsze; kąt między łopatką a ramieniem nie powinien być zbyt rozwarty.
Łokcie: Przylegające.
Przedramiona: Proste, o mocnym kośćcu, sucho umięśnione.
Śródręcze: Oglądane z przodu pionowo ustawione, oglądane z boku lekko nachylone.
Łapy przednie: Szerokie, zwarte, o mocnych, silnie wysklepionych palcach.

KOŃCZYNY TYLNE:
Kończyny tylne umiarkowanie kątowane i muskularne; oglądane z tylu winnybyć równolegle i niezbyt wąsko ustawione.
Uda: Silne, muskularne, szerokie.
Staw kolanowy: Dobrze kątowany, nie wykręcony ani na zewnątrz ani do wewnątrz.
Podudzie: Ustawione ukośnie, dość długie.
Staw skokowy: Miernie kątowany i mocny.
Śródstopie: Oglądane z tylu proste i równoległe.
Łapy: Szerokie, zwarte, o mocnych i dobrze wysklepionych palcach. Wilcze pazury tolerowane, o ile nie przeszkadzają w chodzie.

CHÓD: Harmonijny, energiczny ruch, z dobrym napędem tylnych kończyn, łapy przednie i tylne prowadzone po linii prostej.

SZATA:

WŁOS:
Odmiana krótkowłosa (twardowłosa): Włos okrywowy gęsty, gładki, przylegający i nie szorstki; obfity podszerstek. Na udach lekkie „portki”; ogon okryty gęstym włosem.
Odmiana długowłosa: Średniej długości prosty włos okrywowy o obfitym podszerstku; na biodrach i zadzie przeważnie trochę falisty. Na udach obfite „portki”, kończyny przednie pokryte piórami. Głowa i uszy pokryte krótkim włosem; na ogonie włos długi.
Maść: Kolor podstawowy to biel z mniejszymi i większymi czerwono rudymi łatami (psy o umaszczeniu łaciatym) aż do czerwono rudego płaszcza na grzbiecie i słabiznach (psy o umaszczeniu płaszczowym). Jednakowo cenione jest umaszczenie odwrotne: czerwono rudy płaszcz poprzerywany bielą. Dopuszczalne czerwono rude pręgowanie. umaszczenie brązowożołte tolerowane. Pożądana ciemna oprawa głowy. Tolerowany czarny nalot na tułowiu.
Znaczenia: Pierś, łapy, koniec ogona, obwódka koło nosa, czoło i plama na karku musza być białe.
Pożądane: biała obroża, symetryczna ciemna maska.
Wysokość: minimum: psy : 70 cm
suki : 65 cm
maximum : psy : 90 cm
suki: 80 cm
Psy przekraczające górną granice wzrostu nie są niżej oceniane, o ile sprawiają harmonijne wrażenie ogólne i poruszają się poprawnie.

WADY: Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa.
• brak piętna płci
• nieharmonijne wrażenie ogólne
• nadmierne zmarszczki na głowie i szyi
• zbyt długa lub zbyt krótka kufa
• luźne wargi żuchwy
• przodozgryz i tyłozgryz
• braki w uzębieniu poza P1
• nisko osadzone uszy
• jasne oczy
• entropium, ektropium
• zbyt luźne powieki
• grzbiet łękowaty lub karpiowaty
• zad przebudowany lub zbyt ścięty
• noszony na grzbiecie, zakręcony ogon
• krzywe lub silnie wykręcone kończyny przednie
• kończyny tylne strome, beczkowate lub krowia postawa
• nieprawidłowy ruch
• włos kędzierzawy
• niepełna pigmentacja lub jej brak na nosie, wokół nozdrzy, faflach i powiekach
• wadliwe znaczenia, np. czerwono rude przesiania na bieli
• niezrównoważony charakter, agresywność.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
• umaszczenie całkowicie białe lub czerwono rude
• umaszczenie w innym kolorze
• oczy niebieskie lub nakrapiane (Birkange)

UWAGA: Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie.

---