|
Wzorzec FCI nr 264
BULLDOG
KRAJ POCHODZENIA: Wielka Brytania.
KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2: Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne. Sekcja 2.1 Molosy, typ dogowaty. Nie podlegają próbom pracy.
WYGLĄD OGÓLNY: Pies krótkowłosy, krępy, przysadzisty, o szerokiej, mocnej i zwartej budowie. Masywna głowa, dość duża w stosunku do tułowia. Ża- den element nie może być przerysowany w stopniu zakłócającym ogólną har- monię, ani powodować wrażenia deformacji ani nie może zakłócać dynamiki ruchu. Część twarzowa krótka, kufa szeroka, tępo zakończona i poddarta do góry. Tułów krótki, bardzo zwarty, kończyny masywne, muskularne i sprawne. Tylne kończyny długie i mocne, ale nieco lżejsze niż przednie. Suki nie są tak
szeroko i mocno zbudowane jak psy.
CHARAKTERYSTYKA: Buldog sprawia wrażenie psa zdecydowanego, silnego i aktywnego.
USPOSOBIENIE:
Uważny, śmiały, lojalny, godny zaufania, odważny, o odstraszającym wyglądzie ale miłym
usposobieniu.
GŁOWA I CZASZKA:
Duży obwód głowy powinien (mierząc przed uszami) odpowiadać mniej więcej wysokości w kłębie.
Patrząc od przodu głowa od żuchwy
do wierzchołka czaszki powinna sprawiać wrażenie
wysokiej, jak również szerokiej
i kwadratowej. Rozszerzające się na wysokości oczu policzki powinny być
mocno zaokrąglone. Patrząc z profilu głowa od potylicy do końca nosa powinna
być bardzo wysoka i krótka. Czoło płaskie, skóra na głowie powinna tworzyć
luźne fałdy, które jednak nie mogą być ani zbyt silnie wykształcone, ani opadać
na część twarzową. Kości czołowe wyraźnie zaznaczone, szerokie, wysokie
i kwadratowe; stop głęboki i szeroki. Od stopu do czubka głowy przebiega środkiem
szeroka i głęboka bruzda czołowa, która wyczuwalna jest aż do potylicy.
Część twarzowa od przedniej krawędzi kości policzkowych do czubka nosa
krótka z fałdami skóry. Kufa krótka, szeroka, zadarta do góry i od kąta oka do
kąta warg bardzo głęboka. Nos i nozdrza duże, szerokie i czarne, w żadnym wypadku
czerwone, brązowe lub wątrobiane. Czubek nosa cofnięty w stronę oczu.
Odległość mierzona od wewnętrznego kąta oka (lub od środka stopu) do czubka
nosa nie powinna być dłuższa niż odległość od czubka nosa do krawędzi dolnej
wargi. Nozdrza powinny być duże, szerokie, rozdzielone wyraźną pionową,
prostą kreską. Fafle grube, szerokie, wiszące i bardzo głębokie, zakrywające po
bokach całkowicie żuchwę, z przodu natomiast powinny sięgać do żuchwy i zakrywać
całkowicie zęby. Szczęki szerokie, masywne i graniaste. Żuchwa z przodu
znacznie dłuższa niż szczęka i wygięta do góry. Patrząc od przodu poszczególne
partie pyska muszą być symetryczne i równomiernie proporcjonalne po obu stronach osi głowy.
OCZY: Patrząc od przodu powinny być osadzone głęboko w czaszce
i jak najbardziej oddalone od uszu. Oczy wraz ze stopem powinny być umieszczone na
jednej osi tworzącej z bruzdą czołową kąt prosty. Rozstaw oczu szeroki, jednak
tak aby ich zewnętrzne kąciki znajdowały się jeszcze wewnątrz konturu policzków.
Oczy o okrągłym kształcie, średniej wielkości, ani zbyt głęboko osadzone,
ani wyłupiaste; kolor oczu bardzo ciemny, niemal czarny, białka nie mogą być
widoczne jeżeli wzrok psa skierowany jest do przodu.
USZY: Wysoko osadzone, tak aby patrząc od przodu przednia ich krawędź tworzyła
przedłużenie zewnętrznego konturu czaszki w jej najwyższym punkcie.
Powinny być szeroko rozstawione, wysoko nad oczami i jak najdalej od nich.
Prawidłowe są uszy małe i cienkie, w kształcie róży, tzn. w tylnej części fałdujące
się do wewnątrz i skierowane do tyłu, z górną, przednią krawędzią skierowaną
na zewnątrz i do tyłu oraz z widoczną częściowo wewnętrzną stroną małżowiny.
UZĘBIENIE: Szczęki szerokie i graniaste, sześć małych
siekaczy umieszczonych w prostej linii pomiędzy szeroko rozstawionymi kłami.
Zęby duże i mocne, niewidoczne przy zamkniętym pysku.
Patrząc od przodu żuchwa umieszczona jest bezpośrednio i równolegle pod górną szczęką.
SZYJA: Średniej długości (raczej krótka niż długa),
bardzo gruba, mocna i głęboka. Dobrze wysklepiona linia karku,
z dużą ilością luźnych, grubych fałd skóry w okolicach gardła,
tworzących po obu stronach, od żuchwy aż do klatki piersiowej, podgardle.
KOŃCZYNY PRZEDNIE:
Łopatki szerokie, ukośne i długie, bardzo mocne i muskularne, sprawiające wrażenie
jakby były umieszczone po bokach tułowia.
Obszerna, zaokrąglona i bardzo głęboka od kłębu, aż do najniższego punktu
mostka klatka piersiowa, nisko opuszczona pomiędzy kończynami, o dużej średnicy
i zaokrąglonym kształcie za przednimi kończynami (żebra mocno wysklepione, nie płaskie).
Przednie kończyny są masywne, mocne, dobrze wykształcone, szeroko rozstawione, grube,
muskularne i proste, Linia zewnętrzna sprawia wrażenie raczej zaokrąglonej,
ale kości są mocne i proste, nie wykrzywione lub łukowato wygięte.
Przednie kończyny są w stosunku do tylnych krótkie, ale nie
na tyle aby przez to grzbiet sprawiał wrażenie długiego lub przeszkadzało to psu
w ruchu i powodowało ułomny wygląd. Łokcie są nisko umieszczone i wyraźnie
odstające od tułowia. Śródręcze krótkie, proste i mocne.
TUŁÓW:
Klatka piersiowa szeroka, wysklepiona, dobrze wykształcona i głęboka.
Grzbiet krótki, mocny, w okolicy barków szeroki, zwężający się w partii lędźwiowej.
Bezpośrednio za łopatkami grzbiet musi się lekko obniżać (to jego najniższy fragment),
i od tego miejsca kręgosłup powinien się wznosić aż do lędźwi (przy czym najwyższy punkt
lędźwi umieszczony jest wyżej niż łopatki), po czym gwałtownie opadać łukiem
do ogona (tzw. „roach-back“). Jest to charakterystyczna
cecha tej rasy. Tułów z dobrze wykształconymi, sięgającymi daleko
do tyłu żebrami; brzuch podkasany, nie obwisły.
KOŃCZYNY TYLNE:
Muskularne, o mocnym kośćcu, dłuższe od kończyn
przednich, przez co partia lędźwiowa jest wzniesiona, stawy skokowe nieznacznie
kątowane i nisko ustawione. Nogi długie i muskularne od lędźwi aż do stawu
skokowego; śródstopie krótkie, proste i mocne. Kolana zaokrąglone i odstawione
lekko na zewnątrz; stawy skokowe są zbliżone do siebie, a łapy zwrócone
na zewnątrz.
ŁAPY:
Przednie łapy proste i zwrócone nieco na zewnątrz, średniej wielkości,
umiarkowanie zaokrąglone. Tylne łapy okrągłe i zwarte, palce grube, wyraźnie
od siebie oddzielone, wysklepione.
OGON:
Nisko osadzony, u nasady prosty, następnie wygięty na dół, okrągły,
gładkowłosy, bez frędzli lub szorstkiego włosa, średniej długości, raczej krótki
niż długi, gruby u nasady i szybko zwężający się ku cienkiemu końcowi. Noszony
na dół (bez zakręcania końca ogona do góry) i nigdy nie unoszony ponad linię grzbietu.
CHODY:
Wyraźnie ciężkie i skrępowane, podobne do poruszania się krótkimi,
szybkimi kroczkami na palcach. Tylne kończyny nie są unoszone wysoko nad
ziemię, przez co odnosi się wrażenie, że pies powłóczy nimi. W biegu jedna z łopatek
może pracować mocniej.
SZATA:
O delikatnej strukturze, krótka, przylegająca i gładka (twarda tylko na
skutek swojej długości i przylegania, jednak nigdy nie jest szorstka).
UMASZCZENIE: Jednolite lub jednolite z czarną maską,
kolory zawsze błyszczące i czyste: pręgowany, rudy we wszystkich odcieniach
(jeleni, płowy, pło-wożółty itd.), biały i srokaty (tzn. biały w połączeniu z jednym
z wymienionych wyżej kolorów). „Dudley” (tzn. bez pigmentu na nosie),
czarny i czarno-brązowy są wysoce niepożądane.
WAGA:
Psy: 25 kg (55 lb) Suki: 22,7 kg (50 lb)
WADY:
Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę.
Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa.
UWAGA: Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra,
w pełni usytuowane w mosznie.
|