Wzorzec FCI nr 328

---

OWCZAREK KAUKASKI
CAUCASIAN SHEPHERD, KAVKAZSKAIA OVTCHARKA

---

---

KRAJ POCHODZENIA: Rosja.

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 30.01.1985.

PRZEZNACZENIE: Pies pasterski, stróżujący i obrończy.

KLASYFIKACJA FCI: Grupa 2 Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne.
Sekcja 2.2 Molosy, typ górski.
Nie podlegają próbom pracy.

WYGLĄD OGÓLNY: Owczarek kaukaski to pies więcej niż średniego lub dużego wzrostu, o mocnej lub bardzo mocnej, ciężkiej budowie ciała, z natury ostry i nieufny wobec obcych. Te właściwości, a poza tym wytrzymałość, małe wymagania i zdolność przystosowywania się do najróżniejszych warunków klimatycznych, sprawiają, że może on być hodowany niemal we wszystkich strefach klimatycznych byłego ZSRR. Najczęściej owczarki kaukaskie występują w Gruzji, Armenii, Azerbejdżanie, Dagestanie i Kałmucji, a także na obszarach stepowych północnego Kaukazu i w rejonie Astrachania. Psy zamieszkujące górskie obszary Kaukazu są najczęściej masywnej budowy, natomiast zamieszkujące stepy są lżejsze, wysokonożne, często nawet krótkowłose.

ZACHOWANIE/CHARAKTER: Pies o silnym, zrównoważonym, spokojnym usposobieniu, z dobrze rozwiniętymi reakcjami obronnymi, które uwidaczniają się w aktywnej formie. Typowa jest ostrość (ciętość) i nieufność w stosunku do obcych.

TYP BUDOWY: Mocna lub bardzo mocna, ciężka budowa o masywnym kośćcu i silnych mięśniach. Skóra gruba, ale elastyczna.

INDEKS KOSTNY: (Wysokość w kłębie podzielona przez obwód śródręcza) wynosi dla psów 21-22, dla suk 20-22.

FORMAT: (Stosunek długości x 100 do wysokości w kłębie) wynosi 102 - 108.

CECHY PŁCI: Dobrze wykształcone. Psy są wyraźnie większe i masywniejsze od suk.

GŁOWA

MÓZGOCZASZKA:
Czaszka: Masywna, szeroka, o silnie rozwiniętych kościach policzkowych, z szerokim, płaskim czołem, rozdzielonym niewielką bruzdą.
Stop: Przejście od mózgoczaszki do trzewioczaszki słabo zaznaczone.

TRZEWIOCZASZKA:
Nos: Mocny, szeroki, czarny. U osobników o umaszczeniu białym lub pszenicznym dopuszczalna jest trufla nosa w kolorze brązowym.
Kufa: Krótsza niż mózgoczaszka, zwężająca się w bardzo nieznacznym stopniu.
Fafle: Mocne (grube), ale przylegające i suche.
Uzębienie: Białe, duże, dobrze rozwinięte i ściśle przylegające do siebie zęby. Siekacze ustawione w jednej linii, zgryz nożycowy.
Oczy: Ciemne, owalne, średniej wielkości, głęboko osadzone.
Uszy: Wiszące, wysoko osadzone, krótko kopiowane.

SZYJA: Bardzo mocna i krótka, noszona niezbyt wysoko, tworzy z linią grzbietu kąt 30°- 40°.

TUŁÓW:
Kłąb: Szeroki, muskularny, wyraźnie odcinający się od partii grzbietowej.
Grzbiet: Szeroki, prosty, muskularny.
Lędźwie: Krótkie, szerokie, lekko wysklepione.
Zad: Szeroki, muskularny, ustawiony niemal poziomo.
Klatka piersiowa: Szeroka, głęboka, lekko wysklepiona. Dolna linia przebiega na wysokości łokci lub nieco poniżej.
Brzuch: Umiarkowanie podkasany.

OGON: Wysoko osadzony, kiedy jest opuszczony sięga stawów skokowych. Może być noszony zakręcony w kształcie sierpa, koła lub zagięty hakowato. Dopuszczalny jest ogon kopiowany.

KOŃCZYNY PRZEDNIE: Patrząc z przodu proste i równoległe. Kąt stawu barkowego wynosi ok. 100°.
Przedramię: Proste, masywne, umiarkowanie długie.
Śródręcze: Krótkie, masywne, ustawione pionowo, ewentualnie tylko nieznacznie nachylone.
Długość przednich kończyn mierzona do łokci wynosi nieco więcej niż połowa wysokości w kłębie. Indeks wysokonożności: 50-54.

KOŃCZYNY TYLNE: Patrząc z tyłu proste i równoległe; oglądany z profilu nieco wyprostowane na wysokości kolan.
Podudzie: Krótkie.
Staw kolanowy: Mocny, szeroki o nieco rozwartym kącie.
Śródstopie: Masywne, ustawione pionowo.
Kiedy pies stoi, tylne kończyny nie mogą być odstawione do tyłu. Pionowa linia poprowadzona od guza siedzeniowego powinna przechodzić przez środek stawu skokowego i śródstopia.

ŁAPY (przednie i tylne): Duże, owalne, wysklepione, o mocno zwartych palcach.

SZATA

WŁOS: Prosty, gruby, z obfitym jaśniejszym podszerstkiem. Na głowie i przed nich
stronach kończyn krótszy i mocno przylegający. Rozróżnia się trzy typy owłosienia:
a) Psy długowłose, z długim włosem okrywowym, tworzącym na szyi rodzaj grzywy, na pośladkach obfite portki, a na tylnej stronie nóg obfite pióra. Długi włos okrywa ze wszystkich stron ogon, nadając mu gruby i puszysty wygląd.
b) krótkowłose, z gęstym, stosunkowo krótkim włosem, bez grzywy, piór, portek i puszystego ogona.
c) owłosienie pośrednie o wydłużonym włosie okrywowym, ale bez grzywy, portek, piór i puszystego ogona.

MAŚĆ: Różne odcienie szarości, najczęściej od jasnej do rdzawej, również ruda, słomkowa, biała, bura, pręgowana oraz łaciata i nakrapiana.
CHODY: Swobodne, zazwyczaj równomierne i spokojne. Typowy jest krótki kłus, który przy przyspieszeniu przechodzi w ciężkawy galop. Kończyny muszą poruszać się w linii prostej i równolegle, przy czym przednie są nieco zbieżne. Przednie i tylne kończyny łatwo zginają się w stawach. Grzbiet i krzyż elastycznie sprężynują. Kłąb i zad powinny pozostawać w kłusie na tej samej wysokości.

WZROST: Wysokość w kłębie musi wynosić u psów minimum 65 cm, u suk minimum 62 cm.

WADY: Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Jej ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa.
• Ociężałość, ufność wobec obcych.
• Zbyt lekka lub zbyt limfatyczna budowa ciała.
• Niewielkie odchylenia od ustalonych indeksów.
• Nieznaczne odchylenia od właściwego typu płci, suki o samczym wyglądzie.
• Głowa niedostatecznie szeroka i masywna.
• Zbyt silnie wysklepiona mózgoczaszka, przechodząca zbyt stromo lub zbyt łagodnie w kufę (zbyt silnie lub zbyt słabo zaznaczony stop).
• Krótka lub wydłużona kufa.
• Luźne, zbyt obwisłe fafle.
• Niewspółmierne do wieku, zużycie zębów, zęby złamane, lecz nie zmieniające prawidłowego zgryzu, brak nie więcej niż niż dwóch P1 lub jednego P1 i jednego P2, lekko pożółkłe szkliwo.
• Jasne oczy, lekko obwisłe dolne powieki; zaćma.
• Nisko osadzone uszy, uszy nie kopiowane.
• Długa i słaba szyja.
• Słabo rozwinięty, nie odcinający się od partii grzbietowej kłąb.
• Miękki, karpiowaty lub wąski grzbiet.
• Wydłużona, prosta lub zbyt wypukła partia lędźwiowa.
• Zad spadzisty lub niedostatecznie umięśniony .
• Zbyt płaska i niedostatecznie głęboka (nie sięgająca łokci) klatka piersiowa.
• Za mocno podkasany lub obwisły brzuch.
• Kończyny przednie: nieznaczne odchylenia w ukątowaniu stawu ramiennego, skrócone lub wydłużone przedramiona, lekko odstające łokcie, łapy wykręcone w ruchu lekko na zewnątrz, zbyt skośnie ustawione stawy.
• Kończyny tylne: patrząc z tyłu nie całkiem równoległe - krowia lub beczkowata postawa, ustawione za szeroko lub za wąsko, kończyny zbyt proste lub zbyt długie .
• Miękkie lub za mało zwarte łapy, wilcze pazury.
• Ustawienie kończyn w ruchu na zewnątrz lub do środka, niedostatecznie, elastyczne stawy, mało elastyczny w ruchu grzbiet i krzyż, unoszony podczas kłusu zad, lekkie kołysanie zadem.

POWAŻNE WADY:
• Zbyt lekka lub wiotka budowa .
• Znaczne odchylenia od ustalonych indeksów.
• Tchórzliwość, zbytnia flegmatyczność, brak ostrości.
• Znaczne odchylenia od właściwego typu płci, psy sucze w typie.
• Lekka, wąska głowa ze szpiczasta kufą, nie proporcjonalna w stosunku do tułowia, zadarty nos.
• Małe, rzadkie, niedostatecznie rozwinięte zęby, siekacze nie ustawione w jednej linii, silnie uszkodzone szkliwo zębów.
• Różnobarwne oczy, opadające dolne powieki, odsłaniające częściowo twardówkę.
• Łękowaty lub bardzo wysklepiony grzbiet.
• Długie, wklęsłe lub bardzo wypukłe lędźwie.
• Wąski, krótki lub silnie opadający zad.
• Płaska, wąska, niedostatecznie rozwinięta klatka piersiowa.
• Przednie kończyny: proste lub strome łopatki, krzywe lub zbyt wąskie przedramiona, mocno odstające łokcie, bardzo słabe śródręcza, w ruchu mocno wykręcone na zewnątrz łapy, krzywa jedna lub obie przednie kończyny.
• Tylne kończyny: rażąco nierównoległe ustawienie, niedostateczne kątowanie, kabłąkowate ustawienie nóg, nogi zbyt długie.
• Mało zwarte palce lub płaskie łapy.
• Miękka, falista sierść bez podszerstka.
• Czarna, z czarnymi łatami lub brązowa maść w różnych zestawieniach.
• Skrępowane, ociężałe ruchy, w kłusie zad silnie przebudowany w stosunku do kłębu, wyraźne opadanie i wznoszenie się zadu w kłusie, inochód.
• Wysokość w kłębie poniżej 65 cm u psów i poniżej 62 cm u suk.

WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
• Jakiekolwiek odchylenia od jedynie dopuszczalnego zgryzu nożycowego.
• Brak kła lub siekacza, brak P3, P4 lub jakiegokolwiek trzonowca.
• Czarne lub brązowe umaszczenie.

UWAGA: Psy muszą mieć dwa, normalnie rozwinięte jądra, w pełni usytuowane w mosznie.

---